Zoek songteksten

Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9

Artiest: Charles Aznavour - Songtitle: Une Enfant

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: Charles Aznavour - Une Enfant ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van Charles Aznavour! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter C van Charles Aznavour en zie welke nummers wij nog meer van Charles Aznavour in ons archief hebben staan zoals Une Enfant.


Origineel

Une enfant, une enfant de seize ans
Une enfant du printemps
Couchée sur le chemin...

Elle vivait dans un de ces quartiers
O? tout le monde est riche ? crever
Elle avait quitté ses parents
Pour suivre un gar?on, un bohème
Qui savait si bien dire "je t'aime"
?a en devenait bouleversant
Et leurs deux coeurs ensoleillés
Partirent sans laisser d'adresse
Emportant juste leur jeunesse
Et la douceur de leur péché

Une enfant, une enfant de seize ans
Une enfant du printemps
Couchée sur le chemin...

Leurs coeurs n'avaient pas de saisons
Et ne voulaient pas de prison
Tous deux vivaient au jour le jour
Ne restant jamais ? la m?me place
Leurs coeurs avaient besoin d'espace
Pour contenir un tel amour
Son pr?sent comme son futur
C'était cet amour magnifique
Qui la ber?ait comme d'un cantique
Et perdait ses yeux dans l'azur

Une enfant, une enfant de seize ans
Une enfant du printemps
Couchée sur le chemin...

Mais son amour ?tait trop grand
Trop grand pour l'?me d'une enfant
Elle ne vivait que par son coeur
Et son coeur se faisait un monde
Mais Dieu n'accepte pas les mondes
Dont il n'est pas le Créateur
L'amour étant leur seul festin
Il la quitta pour quelques miettes
Alors sa vie battit en retraite
Et puis l'enfant connut la faim

Une enfant, une enfant de seize ans
Une enfant du printemps
Couchée sur le chemin
...morte!...

Vertaling

Een kind, een kind van zestien
Een kind van de lente
Liggend op de weg ...

Ze woonde in een van deze buurten
Waar iedereen rijk is en klaar om te gaan
Ze had haar ouders verlaten
Een jongen volgen, een bohemien
Wie wist zo goed "I love you"
Was was aan het schrikken
En hun twee zonnige harten
Verlof zonder een adres te verlaten
Alleen hun jeugd doorbrengen
En de zoetheid van hun zonde

Een kind, een kind van zestien
Een kind van de lente
Liggend op de weg ...

Hun harten hadden geen seizoenen
En ik wilde geen gevangenisstraf
Beide leefden van dag tot dag
Nooit op dezelfde plaats blijven
Hun harten hadden ruimte nodig
Om zo'n liefde te bevatten
Zijn cadeau als zijn toekomst
Het was deze prachtige liefde
Die haar als een hymne afkeurde
En zijn ogen verloren in het azuur

Een kind, een kind van zestien
Een kind van de lente
Liggend op de weg ...

Maar zijn liefde was te groot
Te groot voor de ziel van een kind
Ze leefde alleen vanuit haar hart
En zijn hart was het maken van een wereld
Maar God accepteert de werelden niet
Waarvan hij niet de Schepper is
Liefde is hun enige traktatie
Hij verliet haar voor een paar kruimels
Dus zijn leven sloeg een retraite
En toen kreeg het kind honger

Een kind, een kind van zestien
Een kind van de lente
Op de weg liggen
... dood! ...