Zoek songteksten

Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9

Artiest: Camel - Songtitle: Last eyes of Ireland

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: Camel - Last eyes of Ireland ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van Camel! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter C van Camel en zie welke nummers wij nog meer van Camel in ons archief hebben staan zoals Last eyes of Ireland.


Origineel

Listen now boys,
my grandmother said -
I'll tell you a story and
then off to bed.
There once was a time,
we lived off the land.
Harvest would come,
and we all lent a hand

But winds blew our lives,
and scattered our seeds.
Changing the landscape,
from flowers to weeds.
See in the graveyard
the families gone.
The grandest of tombstones
carry them on...

When you sail from the Harbour,
It's your last eyes of Ireland.

We tended the fire,
and faeries appeased
the flame never died
until we had to leave.
And when we were gone,
the house tumbled down
and covered our footprints,
we'd left on the ground.

When you sail from the Harbour,
It's your last eyes of Ireland.

My eyes are now tired
and no longer see.
But visions of Ireland
linger in me.

So carry your past
in the rooms of your heart
and you'll never be empty
of love when you part

When you sail from the Harbour,
It's your last eyes of Ireland.

Vertaling

Luister nu, jongens
Mijn oma zei
Ik zal je een verhaal vertellen
En dan moet je naar bed
Er was eens een tijd
dat we van het land leefden
Oogst zou komen
En we moesten allemaal helpen

Maar de wind blies ons leven weg
En versplinterde onze zaden
Veranderde hierdoor het landschap
Van bloemen in onkruid
Ze het op het kerkhof
De families die weg zijn
De voornaamste grafsteen
Draag ze verder

Als je wegzeilt van de haven
Het is je laatste blik op Ierland

We verzorgden het vuur
En feeën waren tevreden
Het vuur doofde nooit
Tot we weg moesten
En toen we weg waren
Stortte het huis in
En bedekte onze voetsporen
Die we achtergelaten hadden op de grond

Als je wegzeilt van de haven
Het is je laatste blik op Ierland

Mijn ogen zijn nu moe
En ik kan niets meer zien
Maar beelden over Ierland
dralen in mij

Dus draag je verleden mee
In de kamers van je hart
En je zult nooit te weinig liefde hebben
Als je weg bent

Als je wegzeilt van de haven
Het is je laatste blik op Ierland