Zoek songteksten

Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9

Artiest: Gabriela Mistral ( Lucila de María del Perpetuo Socorro Godoy Alcayaga) - Songtitle: Auscencia

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: Gabriela Mistral ( Lucila de María del Perpetuo Socorro Godoy Alcayaga) - Auscencia ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van Auscencia? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van Gabriela Mistral ( Lucila de María del Perpetuo Socorro Godoy Alcayaga)! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter G van Gabriela Mistral ( Lucila de María del Perpetuo Socorro Godoy Alcayaga) en zie welke nummers wij nog meer van Gabriela Mistral ( Lucila de María del Perpetuo Socorro Godoy Alcayaga) in ons archief hebben staan zoals Auscencia.


Origineel

Se va de ti mi cuerpo gota a gota.
Se va mi cara en un óleo sordo;
se van mis manos en azogue suelto;
se van mis pies en dos tiempos de polvo. ¡Se te va todo, se nos va todo! Se va mi voz, que te hacía campana
cerrada a cuanto no somos nosotros.
Se van mis gestos que se devanaban,
en lanzaderas, debajo tus ojos.
Y se te va la mirada que entrega,
cuando te mira, el enebro y el olmo. Me voy de ti con tus mismos alientos:
como humedad de tu cuerpo evaporo.
Me voy de ti con vigilia y con sueño,
y en tu recuerdo más fiel ya me borro.
Y en tu memoria me vuelvo como esos
que no nacieron ni en llanos ni en sotos. Sangre sería y me fuese en las palmas
de tu labor, y en tu boca de mosto.
Tu entraña fuese, y sería quemada
en marchas tuyas que nunca más oigo,
¡y en tu pasión que retumba en la noche
como demencia de mares solos! ¡Se nos va todo, se nos va todo! 

Vertaling

Mijn lichaam laat je druppel voor druppel achter.
Mijn gezicht is verdwenen in een doof olie;
mijn handen zijn verdwenen in kwikzilver;
mijn voeten zijn weg in twee keer stof. Alles is weg, alles is weg! Mijn stem is weg, waardoor je belde
gesloten voor wat wij niet zijn.
Mijn gebaren die zijn opgewonden zijn verdwenen,
in shuttles, onder je ogen.
En de blik die je geeft is weg,
als hij naar je kijkt, jeneverbes en iep. Ik laat je met dezelfde adem achter:
als vocht uit je lichaam verdampt.
Ik laat je wakker en slaperig achter
en in je trouwste herinnering ben ik al gewist.
En in je geheugen word ik zo
ze werden noch in vlaktes noch in bosjes geboren. Bloed zou zijn en op mijn handpalmen gaan
van je werk, en in je mond.
Je gevoel was en het zou worden verbrand
In je marsen die ik nooit meer hoor,
En in je passie die in de nacht rommelt
als dementie van alleen zeeën! We zijn allemaal weg, we zijn allemaal weg!