Zoek songteksten

Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9

Artiest: One Direcion - Songtitle: One Way

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: One Direcion - One Way ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van One Direcion! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter O van One Direcion en zie welke nummers wij nog meer van One Direcion in ons archief hebben staan zoals One Way.


Origineel

I scowl with frustration at myself in the mirror. Damn my hair - it just won't behave, and damn Katherine Kavanagh for being ill and subjecting me to this ordeal. I should be studying for my final exams, which are next week, yet here I am trying to brush my hair into submission. I must not sleep with it wet. I must not sleep with it wet. Reciting this mantra several times, I attempt, once more, to bring it under control with the brush. I roll my eyes in exasperation and gaze at the pale, brown-haired girl with blue eyes too big for her face staring back at me, and give up. My only option is to restrain my wayward hair in a ponytail and hope that I look semi presentable. Kate is my roommate, and she has chosen today of all days to succumb to the flu. Therefore, she cannot attend the interview she'd arranged to do, with some mega-industri-alist tycoon I've never heard of, for the student newspaper. So I have been volunteered. I have final exams to cram for, one essay to finish, and I'm supposed to be working this afternoon, but no - today I have to drive a hundred and sixty-five miles to downtown Seattle in order to meet the enigmatic CEO of Grey Enterprises Holdings Inc. As an exceptional entrepreneur and major benefactor of our University, his time is extraordinarily precious - much more precious than mine - but he has granted Kate an interview. A real coup, she tells me. Damn her extra-curricular activities. Kate is huddled on the couch in the living room. "Ana, I'm sorry. It took me nine months to get this interview. It will take another six to reschedule, and we'll both have graduated by then. As the editor, I can't blow this off. Please," Kate begs me in her rasping, sore throat voice. How does she do itEven ill she looks gamine and gorgeous, strawberry blonde hair in place and green eyes bright, although now red-rimmed and runny. I ignore my pang of unwelcome sympathy. "Of course I'll go Kate. You should get back to bed. Would you like some Nyquil or Tylenol?" "Nyquil, please. Here are the questions and my mini-disc recorder. Just press record here. Make notes, I'll transcribe it all." "I know nothing about him," I murmur, trying and failing to suppress my rising panic. "The questions will see you through. Go. It's a long drive. I don't want you to be late." "Okay, I'm going. Get back to bed. I made you some soup to heat up later." I stare at her fondly. Only for you, Kate, would I do this. "I will. Good luck. And thanks Ana - as usual, you're my lifesaver." Gathering my satchel, I smile wryly at her, then head out the door to the car. I cannot believe I have let Kate talk me into this. But then Kate can talk anyone into anything. She'll make an exceptional journalist. She's articulate, strong, persuasive, argumentative, beautiful - and she's my dearest, dearest friend. The roads are clear as I set off from Vancouver, WA toward Portland and the I-5. It's early, and I don't have to be in Seattle until two this afternoon. Fortunately, Kate's lent me her sporty Mercedes CLK. I'm not sure Wanda, my old VW Beetle, would make the journey in time. Oh, the Merc is a fun drive, and the miles slip away as I floor the pedal to the metal. My destination is the headquarters of Mr. Grey's global enterprise. It's a huge twenty-story office building, all curved glass and steel, an architect's utilitarian fantasy, with Grey House written discreetly in steel over the glass front doors. It's a quarter to two when I arrive, greatly relieved that I'm not late as I walk into the enormous - and frankly intimidating - glass, steel, and white sandstone lobby. Behind the solid sandstone desk, a very attractive, groomed, blonde young woman smiles pleasantly at me. She's wearing the sharpest charcoal suit jacket and white shirt I have ever seen. She looks immaculate. "I'm here to see Mr. Grey. Anastasia Steele for Katherine Kavanagh." "Excuse me one moment, Miss Steele." She arches her eyebrow

Vertaling

Ik frons met frustratie naar mezelf in de spiegel. Verdomme mijn haar - het zal gewoon niet gedragen, en verdomd Katherine Kavanagh voor ziek zijn en het onderwerpen van mij om deze beproeving. Ik moet hier nog studeren voor mijn examens, die volgende week zijn, ik ben op zoek naar mijn haar te borstelen tot onderwerping. Ik moet niet slapen met het nat. Ik moet niet slapen met het nat. Het reciteren van deze mantra meerdere keren, probeer ik, eens te meer, om het onder controle met de borstel te brengen. Ik rol mijn ogen in verbittering en staren naar de bleke, bruinharige meisjemet blauwe ogen te groot voor haar gezicht te staren naar me, en opgeven. Mijn enige optie is om mijn eigenzinnige haar tegenhoudt in een paardenstaart en hopen dat ik kijk semi toonbaar. Kate is mijn kamergenoot, en ze heeft vandaag gekozen van alle dagen te bezwijken voor de griep. Daarom kunnen ze niet het interview had ze geregeld te maken, met enkele mega-industri-alist tycoon Ik heb nog nooit van gehoord, voor de krant student bij te wonen. Dus heb ik als vrijwilliger. Ik heb eindexamen te proppen voor, een essay te eindigen, en ik word verondersteld te zijnwerken deze middag, maar nee - ik heb vandaag een honderd vijf en zestig mijl naar het centrum van Seattle rijden om de raadselachtige CEO van Grey Enterprises Holdings Inc. ontmoeten Als een uitzonderlijke ondernemer en de grote weldoener van onze universiteit, zijn tijd is buitengewoon kostbare - veel kostelijker is dan de mijne - maar hij Kate heeft verleend een interview. Een echte coup, vertelt ze me. Verdomme haar extra-curriculaire activiteiten. Kate is ineengedoken op de bank in de woonkamer. "Ana, het spijt me. Het kostte me negenmaanden om dit interview te krijgen. Het zal nog zes te nemen om opnieuw te plannen, en we hebben allebei afgestudeerd door dan. Als redacteur, kan ik niet blazen deze af. Alsjeblieft, 'Kate smeekt me in haar raspende, keelpijn stem. Hoe doet ze itEven ziek kijkt ze jongensachtige en prachtige, aardbei blonde haar op zijn plaats en groene ogen helder, hoewel nu rood-omrande en loopneus. Ik negeer mijn pang van ongewenste sympathie. "Natuurlijk ga ik Kate. Je moet terug naar bed te krijgen. Wil je wat Nyquil of Tylenol?" "Nyquil, alstublieft. Hierzijn de vragen en mijn mini-disc-recorder. Druk gewoon op hier record. Aantekeningen maken, ik zal het allemaal transcriberen. " "Ik weet niets over hem:" Ik morren, proberen en niet aan mijn stijgende paniek te onderdrukken. "De vragen zullen u door te zien. Go. Het is een lange rit. Ik wil niet dat je te laat." "Oke, ik ga. Ga terug naar bed. Ik maakte je wat soep om later op te warmen." Ik staar naar haar liefdevol. Alleen voor u, Kate, zou ik dit doen. "Ik zal veel geluk en dankzij Ana -.. Zoals gewoonlijk, je bent mijn redder in nood." Bijeenkomstmijn schooltas, ik glimlach wrang naar haar, ga dan de deur uit naar de auto. Ik kan niet geloven dat ik heb laten Kate praten mij in deze. Maar dan Kate kan iedereen praten in iets. Ze zal een uitzonderlijk journalist te maken. Ze is welbespraakt, sterk, overtuigend, argumentatieve, mooi - en ze is mijn liefste, liefste vriend. De wegen zijn helder als ik op weg uit Vancouver, WA naar Portland en de I-5. Het is vroeg, en ik wil niet te worden in Seattle tot twee vanmiddag. Gelukkig is Kate's leende mij haar sportieveMercedes CLK. Ik ben niet zeker Wanda, mijn oude VW Kever, zou de reis in de tijd maken. Oh, de Merc is een leuke rit, en de mijl glijden weg als ik de vloer van de pedal to the metal. Mijn bestemming is het hoofdkwartier van de heer Grey's wereldwijde onderneming. Het is een enorme twintig verdiepingen tellende kantoorgebouw, alle gebogen glas en staal, utilitaire fantasie van een architect, met Grey House discreet geschreven in staal over de glazen voordeuren. Het is een 1:45 als ik aankom, enorm opgelucht dat ik niet te laat als ik loop in deenorme - en eerlijk gezegd intimiderend - glas, staal en witte zandsteen lobby. Achter de massieve zandsteen bureau, een zeer aantrekkelijke, verzorgde, blonde jonge vrouw glimlacht aangenaam naar me. Ze draagt ​​de scherpste houtskool pak jas en wit overhemd die ik ooit heb gezien. Ze ziet er vlekkeloos. "Ik ben hier om Mr. Grey zien. Anastasia Steele voor Katherine Kavanagh." "Excuseer me het ene moment, Miss Steele." Ze bogen haar wenkbrauw