Zoek songteksten

Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9

Artiest: Pablo Neruda - Songtitle: Oda a la cuchara

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: Pablo Neruda - Oda a la cuchara ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van Oda a la cuchara? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van Pablo Neruda! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter P van Pablo Neruda en zie welke nummers wij nog meer van Pablo Neruda in ons archief hebben staan zoals Oda a la cuchara.


Origineel

CUCHARA,
cuenca
de
la más antigua
mano del hombre,
aún
se ve en tu forma
de metal o madera
el molde
de la palma
primitiva,
en donde
el agua
trasladó
frescura
y la sangre
salvaje
palpitación
de fuego y cacería. Cuchara
pequeñita,
en la
mano
del niño
levantas
a su boca
el más
antiguo
beso
de la tierra,
la herencia silenciosa
de las primeras aguas que cantaron
en labios que después
cubrió la arena. El hombre
agregó
al hueco desprendido
de su mano
un brazo imaginario
de madera
y
salió
la cuchara
por el mundo
cada
vez
más
perfecta,
acostumbrada
a pasar
desde el plato a unos labios clavelinos
o a volar
desde la pobre sopa
a la olvidada boca del hambriento. Sí,
cuchara,
trepaste
con el hombre
las montañas,
descendiste los ríos,
llenaste
embarcaciones y ciudades,
castillos y cocinas,
pero
el difícil camino
de tu vida
es juntarte
con el plato del pobre
y con su boca. Por eso el tiempo
de la nueva vida
que
luchando y cantando
proponemos
será un advenimiento de soperas,
una panoplia pura
de cucharas,
y en un mundo
sin hambre
iluminando todos los rincones,
todos los platos puestos en la mesa,
felices flores,
un vapor oceánico de sopa
y un total movimiento de cucharas. 

Vertaling

LEPEL,
bekken
van
De oudste
man hand,
nog
het ziet er in de weg
metaal of hout
mal
palm
primitief,
waar
Water
overdracht
versheid
en het bloed
wild
hartkloppingen
vuur en jacht. Lepel
kleine meid
in de
hand-
van het kind
je verhoogt
naar zijn mond
meer
oud
kus
van de aarde,
stille erfenis
van de eerste wateren die ze zongen
op lippen dat later
bedekte het zand. De man
toegevoegd
naar de holle vrijstaande
uit je hand
een denkbeeldige arm
van hout
en
hij ging weg
de lepel
rond de wereld
elk
tijd
plus
perfect
gebruikelijk
slagen
van de plaat tot anjerlippen
of om te vliegen
van de arme soep
naar de vergeten mond van de hongerigen. Ja,
lepel,
je klom
met de man
de bergen,
Je daalde de rivieren af,
je gevuld
boten en steden,
kastelen en keukens,
maar
de moeilijke manier
van jouw leven
is om samen te komen
met het bord van de arme man
en met zijn mond. Waarom tijd
van nieuw leven
dan
vechten en zingen
wij stellen voor
het zal een komst zijn van terrines,
een pure panoply
lepels,
en in een wereld
geen honger
elke hoek verlichten,
alle gerechten op tafel,
gelukkige bloemen,
een oceanische soepdamp
en een totale beweging van lepels.