Zoek songteksten

Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9

Artiest: Pablo Neruda - Songtitle: Poema 17

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: Pablo Neruda - Poema 17 ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van Poema 17? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van Pablo Neruda! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter P van Pablo Neruda en zie welke nummers wij nog meer van Pablo Neruda in ons archief hebben staan zoals Poema 17.


Origineel

Pensando, enredando sombras en la profunda soledad.
Tú también estás lejos, ah más lejos que nadie.
Pensando, soltando pájaros, desvaneciendo imágenes,
enterrando lámparas.
Campanario de brumas, qué lejos, allá arriba!
Ahogando lamentos, moliendo esperanzas sombrías,
molinero taciturno,
se te viene de bruces la noche, lejos de la ciudad. Tu presencia es ajena, extraña a mí como una cosa.
Pienso, camino largamente, mi vida antes de ti.
Mi vida antes de nadie, mi áspera vida.
El grito frente al mar, entre las piedras,
corriendo libre, loco, en el vaho del mar.
La furia triste, el grito, la soledad del mar.
Desbocado, violento, estirado hacia el cielo. Tú, mujer, qué eras allí, qué raya, qué varilla
de ese abanico inmenso? Estabas lejos como ahora.
Incendio en el bosque! Arde en cruces azules.
Arde, arde, llamea, chispea en árboles de luz.
Se derrumba, crepita. Incendio. Incendio.
Y mi alma baila herida de virutas de fuego.
Quien llama? Qué silencio poblado de ecos?
Hora de la nostalgia, hora de la alegría, hora de la soledad,
hora mía entre todas! Bocina en que el viento pasa cantando.
Tanta pasión de llanto anudada a mi cuerpo.
Sacudida de todas las raíces,
asalto de todas las olas!
Rodaba, alegre, triste, interminable, mi alma. Pensando, enterrando lámparas en la profunda soledad.
Quién eres tú, quién eres? 

Vertaling

Denken, schaduwen verwarren in de diepe eenzaamheid.
jij bent ook veel, ah zelfs verder dan wie dan ook.
Denken, vogels loslaten, beelden vervagen,
lampen begraven.
Klokkentoren van nevels, hoe ver daarboven!
Verdrinkende klaagzangen, schrijnende hoop,
zwijgzame molenaar,
De nacht valt op je gezicht, ver van de stad. Je aanwezigheid is vreemd, vreemd voor mij als een ding.
Ik denk, loop lang, mijn leven voor je.
Mijn leven voor iedereen, mijn ruige leven.
De kreet voor de zee, tussen de stenen,
loslopen, gek, in de mist van de zee.
De trieste woede, de schreeuw, de eenzaamheid van de zee.
Niet te stoppen, gewelddadig, uitgestrekt naar de hemel. Jij, vrouw, wat was je daar, welke streep, welke stok
van die immense fan? Je was weg zoals nu.
Vuur in het bos! Het brandt in blauwe kruisen.
Branden, verbranden, opvlammen, schitteren in lichtbomen.
Het stort in, knettert. Brand. Brand.
En mijn ziel danst, verschroeid met vuurkrullen.
Wie belt er? Welke stilte gevuld met echo's?
Uur van nostalgie, uur van vreugde, uur van eenzaamheid,
mijn uur onder alle! Hoorn waarin de wind zingt.
Zoveel passie voor huilen gebonden aan mijn lichaam.
Schud alle wortels af,
aanval van alle golven!
Blij, verdrietig, eindeloos rolde mijn ziel. Denken, lampen in eenzaamheid begraven.
Wie ben jij wie ben jij