Zoek songteksten

Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9

Artiest: Pablo Neruda - Songtitle: Poema 18

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: Pablo Neruda - Poema 18 ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van Poema 18? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van Pablo Neruda! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter P van Pablo Neruda en zie welke nummers wij nog meer van Pablo Neruda in ons archief hebben staan zoals Poema 18.


Origineel

Aquí te amo.
En los oscuros pinos se desenreda el viento.
Fosforece la luna sobre las aguas errantes.
Andan días iguales persiguiéndose. Se desciñe la niebla en danzantes figuras.
Una gaviota de plata se descuelga del ocaso.
A veces una vela. Altas, altas estrellas. O la cruz negra de un barco.
Solo.
A veces amanezco, y hasta mi alma está húmeda.
Suena, resuena el mar lejano.
Este es un puerto.
Aquí te amo. Aquí te amo y en vano te oculta el horizonte.
Te estoy amando aún entre estas frías cosas.
A veces van mis besos en esos barcos graves,
que corren por el mar hacia donde no llegan. Ya me veo olvidado como estas viejas anclas.
Son más tristes los muelles cuando atraca la tarde.
Se fatiga mi vida inútilmente hambrienta.
Amo lo que no tengo. Estás tú tan distante. Mi hastío forcejea con los lentos crepúsculos.
Pero la noche llega y comienza a cantarme.
La luna hace girar su rodaje de sueño. Me miran con tus ojos las estrellas más grandes.
Y como yo te amo, los pinos en el viento,
quieren cantar tu nombre con sus hojas de alambre. 

Vertaling

Ik hou van je hier.
In de donkere dennen ontwart de wind zichzelf.
De maan fosfeert over de zwervende wateren.
Ze brengen gelijke dagen door met elkaar achterna zitten. Mist ontvouwt zich in dansende figuren.
Een zilveren meeuw glijdt uit de zonsondergang.
Soms een kaars. Hoge, hoge sterren. Of het zwarte kruis van een schip.
Alleen.
Soms vroeg op en zelfs mijn ziel is nat.
De verre zee klinkt, weerklinkt.
Dit is een haven.
Ik hou van je hier. Hier hou ik van je en de horizon verbergt je tevergeefs.
Ik hou van je zelfs onder deze koude dingen.
Soms gaan mijn kussen op die serieuze schepen,
die door de zee lopen waar ze niet komen. Ik lijk al vergeten als deze oude ankers.
De dokken zijn droeviger als de middag aanmeert.
Mijn leven heeft nutteloos honger.
Ik hou van wat ik niet heb. Ben je zo ver weg. Mijn vermoeidheid worstelt met de langzame schemering.
Maar de nacht komt en begint voor me te zingen.
De maan verandert zijn uurwerkdroom. Ze kijken met jouw ogen naar de grootste sterren.
En zoals ik van je hou, de dennen in de wind,
ze willen uw naam zingen met hun draadbladen.