Zoek songteksten

Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9

Artiest: Pablo Neruda - Songtitle: Poema 6

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: Pablo Neruda - Poema 6 ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van Poema 6? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van Pablo Neruda! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter P van Pablo Neruda en zie welke nummers wij nog meer van Pablo Neruda in ons archief hebben staan zoals Poema 6.


Origineel

Te recuerdo como eras en el último otoño.
Eras la boina gris y el corazón en calma.
En tus ojos peleaban las llamas del crepúsculo.
Y las hojas caían en el agua de tu alma. Apegada a mis brazos como una enredadera,
las hojas recogían tu voz lenta y en calma.
Hoguera de estupor en que mi sed ardía.
Dulce jacinto azul torcido sobre mi alma. Siento viajar tus ojos y es distante el otoño:
boina gris, voz de pájaro y corazón de casa
hacia donde emigraban mis profundos anhelos
y caían mis besos alegres como brasas. Cielo desde un navío. Campo desde los cerros.
Tu recuerdo es de luz, de humo, de estanque en calma!
Más allá de tus ojos ardían los crepúsculos.
Hojas secas de otoño giraban en tu alma. 

Vertaling

Ik herinner me je zoals je vorige herfst was.
Jij was de grijze baret en het kalme hart.
In jouw ogen vochten de vlammen van de schemering.
En de bladeren vielen in het water van je ziel. Mijn armen omklemd als een wijnstok,
de bladeren verzamelden je stem langzaam en kalm.
Vreugdevuur waarin mijn dorst brandde.
Zoete blauwe hyacint kronkelde over mijn ziel. Ik voel je ogen reizen en de herfst is ver weg:
grijze baret, vogelstem en hart van het huis
naar waar mijn diepe verlangens migreerden
En mijn kussen werden zo blij als sintels. De hemel vanaf een schip. Veld uit de heuvels.
Je herinnering is aan licht, aan rook, aan een kalme vijver!
Voor je ogen brandden de schemeringen.
Gedroogde herfstbladeren gesponnen in je ziel.