Zoek songteksten

Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9

Artiest: Pablo Neruda - Songtitle: Poema 8

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: Pablo Neruda - Poema 8 ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van Poema 8? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van Pablo Neruda! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter P van Pablo Neruda en zie welke nummers wij nog meer van Pablo Neruda in ons archief hebben staan zoals Poema 8.


Origineel

Abeja blanca zumbas -ebria de miel- en mi alma
y te tuerces en lentas espirales de humo. Soy el desesperado, la palabra sin ecos,
el que lo perdió todo, y el que todo lo tuvo. Última amarra, cruje en ti mi ansiedad última.
En mi tierra desierta eres la última rosa. Ah silenciosa! Cierra tus ojos profundos. Allí aletea la noche.
Ah desnuda tu cuerpo de estatua temerosa. Tienes ojos profundos donde la noche alea.
Frescos brazos de flor y regazo de rosa. Se parecen tus senos a los caracoles blancos.
Ha venido a dormirse en tu vientre una mariposa de sombra. Ah silenciosa! He aquí la soledad de donde estás ausente.
Llueve. El viento del mar caza errantes gaviotas. El agua anda descalza por las calles mojadas.
De aquel árbol se quejan, como enfermos, las hojas. Abeja blanca, ausente, aún zumbas en mi alma.
Revives en el tiempo, delgada y silenciosa. Ah silenciosa! 

Vertaling

Witte bijen gonst - gedronken met honing - in mijn ziel
en draai in langzame rookspiralen. Ik ben de wanhopige, het woord zonder echo's,
degene die alles verloor, en degene die alles had. Laatste stropdas, mijn laatste angst knarst in je.
In mijn woestijnland ben je de laatste roos. Oh stil! Sluit je diepe ogen. Daar fladdert de nacht.
Ah, ontbloot je lichaam als een angstig beeld. Je hebt diepe ogen waar nachtlegering.
Verse armen van bloem en schoot van roos. Je borsten lijken op witte slakken.
Een schaduwvlinder is in je buik gaan slapen. Oh stil! Hier de eenzaamheid van waar je afwezig bent.
Regens. De zeewind jaagt op dwalende meeuwen. Het water loopt blootsvoets door de natte straten.
De bladeren klagen over die boom als ziek. Witte bij, afwezig, je zoemt nog steeds in mijn ziel.
Je herleeft in de tijd, dun en stil. Oh stil!