Zoek songteksten

Songteksten Vertalen

Zoek vertaling

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9

Artiest: Pablo Neruda - Songtitle: Soneto LXIII

Je bekijkt nu de songtekst en vertaling: Pablo Neruda - Soneto LXIII ? Hieronder vindt je de songtekst met vertaling naast elkaar weergegeven! Benieuwd naar het liedje en de betekenis van Soneto LXIII? Bekijk de Nederlandse vertaling. Op onze website vindt je veel meer songteksten met vertalingen van Pablo Neruda! Bekijk ons archief en de andere songteksten, klik bijvoorbeeld op de letter P van Pablo Neruda en zie welke nummers wij nog meer van Pablo Neruda in ons archief hebben staan zoals Soneto LXIII.


Origineel

No sólo por las tierras desiertas donde la piedra salina
es como la única rosa, la flor por el mar enterrada,
anduve, sino por la orilla de ríos que cortan la nieve.
Las amargas alturas de las cordilleras conocen mis pasos. Enmarañada, silbante región de mi patria salvaje,
lianas cuyo beso mortal se encadena en la selva,
lamento mojado del ave que surge lanzando sus escalofríos,
oh región de perdidos dolores y llanto inclemente! No sólo son míos la piel venenosa del cobre
o el salitre extendido como estatua yacente y nevada,
sino la viña, el cerezo premiado por la primavera, son míos, y yo pertenezco como átomo negro
a las áridas tierras y a la luz del otoño en las uvas,
a esta patria metálica elevada por torres de nieve. 

Vertaling

Niet alleen voor de verlaten landen waar de zoute steen is
het is als de enige roos, de bloem bij de zee begraven,
Ik liep, maar langs de oevers van rivieren die de sneeuw sneden.
De bittere hoogten van de bergketens kennen mijn stappen. Verwarde, sissende regio van mijn wilde thuisland,
lianen wier sterfelijke kus in de jungle is vastgeketend,
nat gejammer van de vogel die tevoorschijn komt met zijn koude rillingen,
oh regio van verloren pijn en slecht huilen! Niet alleen de mijne is de giftige huid van koper
of de salpeter verspreid als een liggend en besneeuwd beeld,
maar de wijngaard, de kers die door de lente wordt beloond, is van mij en ik behoor als een zwart atoom
naar de dorre landen en het herfstlicht op de druiven,
naar dit metalen land dat door sneeuwtorens is opgetrokken.